اکس مھروانی – اکیل مراد

56

اکس مھروانی

اکیل مراد

دی بلوچستان پوسٹ

آئی ءِ ھُشکیں لُنٹ مدام ھمے اکس ءِ مھروان, اکس دوستداروکیں آئی ءِ چمّاں ھمے اکس پہ آئی ءَ کِسھے یے، یک دیدانکے کہ آئی ءَ پیشدارگ ءَ اِنت، چُنائیگ ءَ آ “مکتبی ” اَت، آ چہ وتی مکتبی ءَ ھلاس کنت، آ ھمے اکس ءَ یک مھروانے ءِ وڑ ءَ اکس ءَ دست ءَ کنت ءُ دیم پہ دیم پہ دَہ سالی ئیں بنجل ءَ وت ءَ سر کَنت.

منی جند انگت ءَ ھمے اکس ءَ الکاپی ءَ سرپد نہ بیتگ کہ آئی ءِ مھروانی چی اِنت،آئی ءِ دودمانی اِنت کہ آ ھمے اکس ءَ دست ءَ کنت؟

بَلے چونائیگ ءَ اکس ھما مھروان اِنت کہ آئی ءِ سرجمیں کِسہ پریچگ نہ بنت، آ اکس ڈیھ ءِ ھُشکیں دارانی بہ بیت، آ اکس یک بندیگیں زھگے ءِ بہ بیت، آ تُری زندگی ءِ بھرانی بہ بیت ،آ اکس وتی جاہ ءَ یک کِسھے کہ ھمک نَدکار وتی ند ءَ کاربند اِیت.

من ءَ چُنت وھد اِنت آئی ءِ دست ءَ بیتگیں اکس ءِ چارگ ءَ آں، من ءَ مدام ھمے سکین ءَ دَنت کہ آئی ءِ اے اکس ءَ پَریچ کُرت بہ کن آں کہ آئی ءِ اے اکس چی یے؟

“یک روچے منی دل ءَ لوٹ اِت کہ آئی ءِ اکس ءِ کِسھاں آئی ءِ جِند ءِ دپ ءَ پَریچ کُرت بہ کن آں ، ھمے زُوتاں من وت ءَ آئی ءِ اے اکس ءِ نزیک ءَ رَس اِینت کہ تئی اکس ءِ کِسہ چی اِنت، تو ھنچش کہ وتی زندمان ءِ کاراں وت ءَ گشین ئے، تئی دست ءَ من ھمے اکس ءَ گِندگ ءَ اوں سبب چی اِنت، چی مھروانی اِنت ،زندمانی اِنت، دودمانی اِنت؟

“مھروان ” منی دوستیگیں انسان آئی ءِ زیبائی منی چماں یک ھنچیں زِرے ءِ پَیم ءَ چَول جنان اَنت ،بندات ءَ آئی ءَ گُشت کہ منی اکس منی زمہ واری ءِ مھروانی اِنت کہ من ءَ مدام سکین دنت کہ مھر بنی آدم ءِ بنکی بھر اِنت کہ آئی ءِ چھرگاں گون اِنت، دومی راستیگ ءِ ھمیش اِنت من ءَ اے کَچ ءُ کساس ءَ اگاں سَر کُرتگ، من انگت ءَ چشیں جوان ءُ ایمنی مھر نہ دیستگ کہ آئی ءِ گوست ءِ کسھاں کُرت بہ کن آں.

ھمک انسان ءِ بنداتی مھراں اگاں بہ چار اِیں گُڑا آ مھر ماتی ئیگ اِنت کہ ھمک انسان ءَ رَس اِیت، بَلے آئی ءَ گُشت کہ من ءَ ماتے ءِ مھر نہ رَس اِتگ، من انگت ءَ نزان آں مات ءِ مھر چی اِنت…….؟

ھما اِنت کہ من رُستگ ءُ مزن بیتگ آں، من چہ گِس ءَ جتا بیتگ آں، چُونائیگ ءَ مات ءَ چہ کسانی ءَ یلہ کُرتگ، مات ءَ من ءَ ھما روچی مات ءِ مھراں چہ جتا کُرتگ.

منی رُستگی ءَ رند من مات ءَ چہ ھنچش شموشگار بیتاں کہ آئی ءِ مھر من ندیستگ اِت اَنت، من ھَنچش مزن بیان بیتاں.

من وتی جند ءِ بنکی ھنکین ءَ دراتکگ آں دیم پہ شال ءَ سر بیتگ آں، ھنچُش من ءَ مھراں امباز کُرتگ اَت کہ من آئی ءِ سما ءَ ھمے وھد ءَ کنگ ءَ اِت اَنت کہ منی دل ءَ ھمیش اِنت اَنیگیں وھد ءَ بندات بیتگ.

مھر گْوشگاں ، ھنچش پمن پیداک اِنت کہ آئی ءِ ھمک دمان ءُ سھت من ءَ چُو جاڑوکیں یا سبزلیں زھیروکانی یاتگاریاں گیجگ ءَ اِنت، آئی ءَ وتی کِسہ آران کُرت ءُ من گوں ارسیگیں چماں گوشداران اِت اَنت، شپ ھم وتی پاداں روان اَت، من نرم نرم ءَ ھَو کنان اِت آں،

آ چونائیگ ءَ من سما کنگ ءَ اَت کہ منی ارسگیں چمّانی اَرس شپ تھاریں مولماں تِرپگ ءَ اِت اَنت.

آئی ءِ سر منی گونڈ ءِ سر ءَ ایر اَت ءُ آ وتی مھروانی ءِ درشان ءَ کنگ ءَ اَت ،منی چمانی اَرس چہ منی انارکاں شِتریتاں ءُ آئی ءِ زَنوک ءِ سر ءَ کَپت اَنت ءُ پَچگڑیت ءُ ترند ترند ءَ گپ ءَ لَگیت ءُ گْوشت ئِے کہ تو منی زندگی ءِ گوستانک ءِ تورناکیں گَپاں گْوشداشت نہ کن ئے یا ترا اے ایش کُرتگیں کِسہ باور نہ کن اَنت.

شَپ ھنچش ھلاس اَت کہ روچ دراھگی اَت، بام ءَ داتگ اَت، بَلے مھروان ءَ اے سما نیست کہ باندا سھب ءَ من ءَ شاھدربرجاہ ءَ روگی اِنت ءُ من ءَسھب ءَ وتی کارجاہ ءَ روگی اِنت.

ھمے گپانی تہ ءَ من آئی پسھی زندگی ءَ گُشت، تئی مھروانی ءَ من سگگ ءُ اوپاری بیت کَنت؟ آئی ءَ پد ءَ جُست کُرت کہ تو چی گْوشگ ءَ ئے من سرپد بُوَگ ءَ نہ آں.

پد ءَ آئی ءَ منی ھبر گُڈ اِت ءُ وتی مھروانانی ھبر ءَ بندات کرت کہ اے اولی رند اِنت کہ من کیچ ءِ چنالانی یاتاں کپگ ءَ آں، اے چُنت سال اِنت کہ آ من ندیستگ آں، سھب ءِ گوات ءِ شِکگاں ھنچشیں یات کپگ ءَ اِنت کہ شال ءِ درائیں درچک ءُ داراں بہ گِر ءُ اَمباز بہ کن، دُرست منی چماں چنال ءِ وڑ ءَ چَلنڈان اَنت.

آئی ءَ وتی درستیں کِسھان ءَ آورت ءُ گُڈی وھد ءَ من پد ءَ آئی ءَ جُست گِپت کہ تئی دست ءِ آکس کئیگ اِنت کہ تئی دست ءَ اِنت؟

دو سال ءَ پیسر کیچ ءِ دمکاں یک کُکارے ءَ مَچیتگ اَت ،بی ایس او ءِ ورنایے برگ بیتگ، ھمے دمان ءَ من ءَ سکینی ءِ براھداری ءَ دراھیں وت پرستی ءِ لوٹاں پروشت ءُ ھمے اکس ءِ دست ءَ کنگ ءَ لاچار کُرت.

ھما انت کہ من آئی ءِ شوھاز ءَ شال ءِ پتر ءَ نیشتگ ءُ ھمک روچ توار جنان آں ءُ آئی ءِ جست ءَ گِرگ ءَ آں، آئی ءَ اے ھم نہ گُشت کہ اے اکس کئیگ اِنت ،گُڈی ءَ بس ھمے گپ ءَ گوں آسر بیت کہ اے اکس سرجمیں بلوچانئیگ اِنت.


دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔